Personalia
| Naam: | Annie Bossink |
|---|---|
| Doopnaam: | Johanna Maria Geertruida |
| Woonplaats: | Losser |
| Beroep: | Coupeuse |
| Geboren: | 3 september 1929 (Overdinkel) |
| Overleden: | 12 december 2010 (Losser) |
Levensloop
| 0 jaar: | geboorte Annie |
|---|---|
| 24 jaar: | getrouwd met Johan Hesselink |
| 81 jaar: | overlijden Annie |
Opmerkingen
Bidprentje: Johanna Maria Geertruida Hesselink-Bossink \'\'Annie\'\' Annie werd op 3 september 1929 geboren te Overdinkel in het gezin Bossink. Zoals in die tijd gebruikelijk doorliep ze de lagere school en ging daarna meehelpen op de ouderlijke boerderij. Het gezin Bossink bestond uit zeven kinderen en kwam gezond en wel door de oorlogsjaren 1940-1945 heen. Haar vader overleed op te jonge leeftijd toen zij in de twintig was. Op haar zeventiende kreeg ze verkering met Johannes (Johan) Gerhardus Hesselink die in 1947 werd uitgezonden naar toenmalig Indië. Ze heeft tweeëneenhalf jaar op zijn terugkomst gewacht en vervolgens zijn ze op 23 juni 1954 in Overdinkel in het huwelijk getreden. In 1955 en 1960 vond gezinsuitbreiding plaats en in 1964 verhuisde ze met Johan en haat twee kinderen van Overdinkel naar Losser. Ze hadden een huis gekocht dat werd gebouwd op de Scholtinkstraat 20. Op dat adres is ze al haar leven blijven wonen. Zoals zovelen in Twente heeft Annie ook een aantal jaren in de textielindustrie gewerkt. Daarna heeft ze als zelfstandig coupeuse tot op haar tweeënzeventigste jaar kleding gemaakt voor klanten uit Losser en omgeving, maar ook voor haar eigen kinderen en kleinkinderen. Haar werk combineerde ze met huishoudelijke werkzaamheden. Stilzitten paste niet bij haar aard. Bescheidenheid wel. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, viel vaak uit haar mond op te tekenen. In de jaren tachtig heeft Annie een bedevaart naar Lourdes gemaakt, met het vliegtuig. Op zich keek ze wel tegen de vliegreis op, maar ze vertrouwde erop dat het wel goed zou komen. Ook in tijden van tegenslag, bijvoorbeeld door ziektes, bleef ze erop vertrouwen dat het uiteindelijk wel goed zou komen. De laatste paar weken waren niet gemakkelijk, maar ze behield haar tegenwoordigheid van geest. Ze gaf zelf aan dat haar tijd gekomen was en dat haar naaste omgeving zich moest voorbereiden op haar overlijden.
Bronnen
Erfgoed HKL